vrijdag 12 april 2013

Klaranzen en Variolanen


              Klaranzen

Een dikke klarans landde met zijn gevolg
in het gras van de boer en verzwolg
binnen een half uur een hectare gras,
verorberde zelfs nog een volgend gewas.

De boer woedend, balde zijn schragel
Pakte geweer en schoot vol vuur zijn hagel
Richting de klaranzen in het veld en riep:
De dood aan jullie addergebriep!

Een dikke klarans riep toen wat afgemeten,
Hoe kunnen wij klaranzen nu weten,
en hief daarbij zijn vleugels ter harwe
Of dit natuur is of ingezaaide tarwe.

 Tekst: Marja Visscher






             Variolaan


Een variolaan bloosde van wang tot kam
Toen hij van een vrouwelijke varan vernam
Dat de eieren, na warme zwoele arbeid,
tot enig  nageslacht hadden geleid.

De vrouwelijk, hippige schonen
Vroegen hem hen daarvoor te belonen.
Zij wensten daarom onbevangen
Om de uitloopmogelijkheid te vervangen.

Zoveel nageslacht beste variolaan,
Geeft ons een heel wat beter bestaan
Wanneer al die kleine variolinnen
Naar buiten konden, en niet binnen.

Een variolin, zo klokten zij demagogisch,
wordt pas echt helemaal biologisch
als alle vrouwelijke varanen
zich een weg naar buiten kunnen banen.

Een heerlijk nest in de frisse buitenlucht
Zo wil het in kranten staande gerucht,
zal de kritische consumaan behagen
Ach, zei toen de blozende variolaan:
we moeten het er maar op wagen.

 Tekst: Marja Visscher



Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen